Was dit waar? Kon het geen vergissing zijn, een gerucht, een opgeblazen verhaal? De bron was zeer betrouwbaar en een snelle zoektocht op het internet bevestigde dat dit alles niets weg had van een ‘slechte’ film. Het bleek een waargebeurd verhaal!

Diep geschokt was ik dit mooie Pinksterweekend. Vol ongeloof, totaal verontwaardigd zat ik verslagen op de tuinbank. Dochterlief kwam thuis met een verschrikkelijk bericht. De moeder van een voormalig hockey teamgenootje was 3 weken geleden binnen een tijdsbestek van 3 weken op 54-jarige leeftijd overleden.

Het duizelde voor mijn ogen! Vanuit een diep respect betuig ik mijn medeleven en memoreer ik mooie herinneringen. Een bijzondere vrouw is niet meer. Bijzonder om haar lach, haar opgewektheid, haar vertrouwen, haar belangstelling. Bijzonder om wie ze was. Hoe immens moet het verdriet zijn?

De trieste gebeurtenis brengt mij, in gedachten, naar het einde van mijn eigen leven! Wat wil ik dat er over mij gezegd en geschreven wordt als ik er niet meer ben? Welke bijdragen wil ik geleverd hebben aan deze maatschappij? Van welke betekenis wil ik zijn geweest voor mijn dierbaren?

Ieder afscheid is als het ware een nieuw begin. Hoe moeilijk dat ook lijkt en in veel gevallen, hoe moeilijk het nieuwe omarmen ook is. Soms is er een revolutie nodig om gedachten, patronen, structuren, overtuigingen die niet meer dienen om te gooien. Vanuit nieuwe waarden te leven. Bewust afscheid nemen.

Na jaren van onderzoek, ben ik eruit en nam ik een besluit!

Ik wil een voorbeeld zijn. Een voorbeeld voor anderen. Een voorbeeld hoe je je leven kunt leven vanuit het gevoel van persoonlijk vrij zijn. Persoonlijke vrijheid voel ik als ik tevreden ben, als ik geniet, straal, ontdek, leef, groei. Dag in, dag uit.

Lukt dat elke dag? De ene dag beter dan de andere… Gebeurtenissen vinden nou eenmaal onverwachts plaats, veroorzaken onrust en spanning en kunnen het leven behoorlijk op zijn kop zetten. Je intense emoties laten ervaren, je beseffen dat wat er was, niet meer is…

Gezondheid brengt vrijheid met zich mee. Velen realiseren zich dat niet, totdat de gezondheid je in de steek laat en je tot de ontdekking komt dat je deze vrijheid kwijt bent…

Het is heel eenvoudig jezelf te bedriegen door een druk bezet leven te leiden.

Het meest voorkomende spijtpunt als mensen doorhebben dat hun leven bijna voorbij is, is dat ze zouden willen, dat ze de moed hadden gehad een leven te leiden waarbij zij trouw waren gebleven aan zichzelf. Niet te leven volgens de verwachtingen van anderen. Aan het einde van je leven wordt duidelijk hoeveel dromen onvervuld zijn gebleven. Nog niet de helft ervan is waargemaakt. Te wijten aan keuzes die al dan niet gemaakt zijn.

Elke dag is het waard geleefd te worden. Vanuit mijn passie en persoonlijkheid, neem ik jou mee op weg naar jouw persoonlijke vrijheid. Dat lukt niet zonder goede, sterke basis. Evenwicht tussen het denken, het voelen én het doen! Jezelf fysiek, mentaal en emotioneel voeden. Je kwetsbaar durven opstellen, te scheppen vanuit je hart, zodat je, hetgeen wat vraagt om vergeving, in liefde kunt loslaten.

Wanneer je begint met het einde voor ogen, verandert je perspectief. Welk besluit neem jij?

Realistisch, met eerbied en vanuit respect maak ik een diepe buiging! Rust zacht, lieve Ellen! Ik neem je mee op mijn pad! Jij was op jouw manier een voorbeeld voor mij ❤

Lieve groet,
Francis

P.S.:
Als ik het kan, kan jij het ook!

Op dinsdag 25 september a.s. is ‘het woord aan mij’, dan laat ik je ervaren hoe jij je, op jouw manier, persoonlijk vrij kunt voelen. Hoe jij jouw droomleven kunt leven. Wil je erbij zijn? Reserveer nu alvast tijd in je agenda tussen 16 en 19 uur in Kaatsheuvel. Dit inspiratie-event is gratis en uitnodigend voor iedereen die geïnspireerd is. Meld je aan door een mail te sturen naar francis@pzaken.nl.